Maatje op de Duofiets

Gerard Heine (72 jaar) is sinds augustus 2021 vrijwilliger op de duofiets.

Vijf jaar geleden ging hij met pensioen na een leven lang werkzaam te zijn geweest in de financiële administratie. Daarnaast deed (en doet) hij veel aan sport. ‘Op een gegeven moment na mijn pensionering wilde ik wel iets gaan doen. Toen ben ik naar het Vrijwilligers Informatie Punt in de bibliotheek gegaan, waar ik een soort profielschets met een vragenlijst heb ingevuld. Daar kwam ‘administratie’ uit, maar ja, daar zat ik niet op te wachten, dat had ik al vijftig jaar gedaan! Daarna is het een beetje uit mijn aandacht verdwenen, tot ik vorig jaar het artikel las waarin het Trefpunt vrijwilligers zocht voor de duofiets. Dat leek me leuk! Het is een sportieve activiteit en het is een-op-een contact. Ik ben niet iemand om voor een groep te gaan.’

Klik met Marta

Gerard kreeg een gesprek met Karin bij het Trefpunt en wachtte af aan wie hij zou worden gekoppeld. ‘Ik ging er blanco in, zonder speciale voorkeuren of verwachtingen. Ik ben niet zo moeilijk.’ Het werd Marta (85 jaar), lopen en fietsen kost haar veel moeite, maar ze rijdt nog in haar autootje. De kennismaking met Marta verliep goed. ‘Er moet wel een klik zijn,’ aldus Gerard. ‘Marta heeft vroeger veel in het Trefpunt gedaan. Ze is geen eenzame vrouw, ze kent veel mensen, maar door lichamelijke beperkingen wordt zij meer afhankelijk van een ander. Ik weet dat ik haar een groot plezier doe met de fietstochtjes.’

Windkracht 6

Om de week op vrijdagmiddag gaan zij samen uit rijden, al heeft het de afgelopen wintermaanden stil gelegen. Niet vanwege de kou, want daar kun je je op kleden. Ook niet vanwege de wind: ‘De laatste keer voordat de winter begon, reden we via de ijsbaan in Alkmaar de polder in met windkracht 6 of 7,’ Gerard lacht, ‘toen had ik geen droge rug meer, ondanks de elektrische ondersteuning van de duofiets!’ De tochtjes stopten vanwege de regen die jammer genoeg overvloedig viel. Zodra de weersverwachting droog is wordt de fiets weer opgehaald. Marta zit veilig met een gordel om en haar voeten vast aan de pedalen – ze kan ‘meerijden’ maar dat is niet noodzakelijk.

Gerard stippelt vooraf de route uit, met ergens onderweg een leuke koffiestop. ‘Ritjes van ongeveer twee uur door het buitengebied van Heiloo. We zijn bij Nieuw Westert geweest, een keer bij Johanna’s Hof in Castricum, bij Het Roode Hert in Egmond aan de Hoef, en bij Creighton’s in Rinnegom waar je de duinen in kunt. Ik maak altijd een plannetje want er moet ergens horeca zijn, dat hoort erbij!’

Een ander plezier doen

Zo is er naast het plezier in buiten fietsen ook een waardevol contact tussen hen gegroeid. Niet alleen voor Marta, vertelt hij. ‘Dat geldt voor mij net zo. In de maanden dat we niet gingen fietsen, hebben we contact gehouden en ik heb haar een keer opgehaald met mijn auto om in Egmond aan Zee iets te gaan drinken. Ik vind haar een aardig en lief mens, daar doe ik het graag voor.’ Daarbij heeft Gerard ontdekt dat hij er voor zichzelf ook méér dan sportief plezier uit haalt. ‘Ik deed nooit eerder vrijwilligerswerk en kom er nu achter hoeveel voldoening het geeft om iemand een plezier te doen. Altijd alleen aan jezelf denken is toch eigenlijk niet de bedoeling …’ Hij ervaart het als een verrijking om iets voor een ander te doen, als toegevoegde waarde. ‘Andersom hoop ik dat een ander dat ook voor mij doet, als ik over 10 a 15 jaar ook minder mobiel ben. Al mag dat wat mij betreft nog heel lang duren …’

 

Door Leonie Zwetsloot