Herman Kuin is vaak in het Trefpunt te vinden aan de grote tafel; koffie drinken, krant lezen, naar de biljarters kijken of de tv, gewoon voor de gezelligheid. Hij woont vlakbij en beschouwt het Trefpunt zo’n beetje als zijn tweede huiskamer. Een vertrouwde plek, waar de mensen hem kennen en hij zich nuttig kan maken. Als vrijwilliger let hij erop dat de openbare ruimtes niet rommelig worden, hij stofzuigt en houdt de boel netjes. Dit doet hij ook in de Willibrorduskerk.

Vrijwilligerswerk

Vroeger werkte Herman in de Melkfabriek. Toen die werd gesloten, kwam hij zonder werk te zitten en raakte na verloop van tijd in de bijstand. ‘Godzijdank werd er niet moeilijk over gedaan dat ik toen vrijwilligerswerk wilde doen.’ Eerst heeft hij als vrijwillig chauffeur op de Regiobus gereden tussen Heiloo en Egmond, daarna vond hij zijn plek bij Het Trefpunt – intussen al bijna zes jaar geleden. Lange tijd heeft hij ook de zalen klaargemaakt voor groepsactiviteiten, maar dat lukt nu niet meer. Na een val met de fiets speelt rugpijn en duizeligheid hem parten. Er loopt nog medisch onderzoek, en intussen probeert Herman rustig aan te doen: ‘Ik moet niet nog eens languit gaan! Ze weten het hier en als het naar mijn gevoel niet gaat, dan geef ik dat aan.’

Coronabeperkingen

Nu is het door de coronamaatregelen heel stil in het Trefpunt – minder op te ruimen en minder gezelligheid. ‘Ik vind het jammer dat het zo verdomde rustig is, maar de hele dag thuis zitten is helemaal niks, dus ik kom toch. Voor een bakkie en een krantje. Voorheen ging ik ook wel naar De Eethoek, dat restaurantje in het Hoekstuk – even zitten, iets gebruiken en De Autoweek doornemen – maar dat kan nu niet. Je mag alleen afhalen. Of ik ging in Alkmaar de stad in, beetje rondlopen, een cd-zaakje bezoeken. Dat gaat ook niet meer. Het duurt veel te lang. Het vervelendste vind ik dat je je vrijheid zo kwijtraakt, dat je niet meer kan doen waar je zelf zin in hebt.’ Des te belangrijker dus dat hij nog wel bij het Trefpunt terecht kan!

Theater en muziek

Vóór corona deed hij mee aan biljartles, dat vond hij leuk. In Alkmaar speelde hij toneel; hij had een rol in een theatervoorstelling over de Alkmaarse schilder Van Everdingen (die de panelen van het orgel in de Grote Kerk heeft beschilderd). Toen Isolde Scholberg in het Trefpunt een lezing over deze kunstschilder gaf, was Herman ook van de partij. ‘Ik hou wel in de gaten wat ze allemaal doen hier, en als er iets tussen zit wat me interesseert kom ik erop af.’ Zijn grootste passie is muziek: ‘Ik ben een groot liefhebber, van klassieke muziek tot symfonische rock. Ik luister heel veel. Ik hoop binnenkort via Mee & De Wering (*) een Maatje te krijgen waarmee ik die muziekinteresse kan delen.’

Mensen die je kennen

Toen hij in 2015 als vrijwilliger begon, was Wanda in het Trefpunt de contactpersoon. Herman vertelde haar iets over zijn situatie en zo werd duidelijk dat hij wellicht meer hulp kon gebruiken bij zijn financiën en thuiszorg. Wanda vroeg cliëntondersteuner Claudia om met Herman te praten en te zien wat er gedaan kon worden. Zo kreeg hij een vaste thuishulp via Mee & De Wering, iemand waar hij nu al jarenlang heel blij mee is. Daarnaast werd een bewindvoerder geregeld, die hem hielp met financiën – een gebied waarop Herman zelf snel overzicht mist. Dit is een typisch voorbeeld van het voordeel van ‘korte lijnen’ in het wijkcentrum. Als je eenmaal binnen bent, ligt alles dicht bij elkaar – activiteiten, vrijwilligerswerk en ondersteuning. Aan Herman is duidelijk te merken hoe belangrijk dat voor hem is en hoe goed dat uitwerkt. ‘Net als mijn thuishulp zijn de mensen die hier werken heel belangrijk voor mij! Ze kennen me, komen even een praatje maken. Ik zou ze niet willen missen!’

Door Leonie Zwetsloot

(*) Mee & De Wering is een organisatie die professionele en vrijwillige ondersteuning biedt voor kwetsbare mensen